(مطالب ارائه شده، جمع آوري مقالات علمي ميباشد و به معنی نظر نويسنده نمي باشد. موارد نظر شخصي بعنوان نظر مولف ویا کلمه به نظر من ذکر شده است)

خودارضائي با نام علمي ( masturbation ) به معناي انجام عملي توسط خود فرد جهت رسيدن به اوج لذت جنسي يا ارضاي جنسي (urgasm ) بدون عمل نزديکي (intercours ).البته اين تعريف کامل نميباشد چون ممکن است اين عمل توسط همسر و زوج جنسي بدون عمل نزديکي صورت گيرد. لذا اصطلاح (masturbation ) طيف گسترده اي  را شامل ميگردد که بسته به مذهب و فرهنگ و شرايط روحي و جسمي فرد متفاوت است وممکن است در فردي بعنوان اقدام درماني يا بعنوان قسمتي از نزديکي قلمداد گردد.

خودارضائي مردان يا استمناء غالبا در پسران نوجوان و جوان انجام ميگيرد و در تمامي آمارهاي ارائه شده درصد بالائي از پسران حداقل يکبار تجربه استمناء را در طول زندگي خود دارند ( متاسفانه هيچ آمار رسمي در ايران وجود ندارد) و در اروپا شيوع آن را در قشر در حال تحصيل و دانشجويان بيشتربوده است.

تا سالهاي حدود 1965 توسط اکثر پزشکان عمل خودارضاعي شديدا نکوهيده مي شد، ولي پس از آن بتدريج توسط گروه متعددي از پزشکان نظر مثبت تري به آن داده شده است و گاهي نيز بعنوان درمان توصيه شده است.

دلايل پزشکاني که نظر مثبت بر عمل (masturbation) دارند, خودارضائي را بعنوان راه جلوگيري از شيوع بيماريهاي مقاربتي و افزايش تعداد حاملگي غيرقانوني ناشي از ارتباط جنسي جوانان ميدانند و يا بعنوان قسمتي از رفتار جنسي طبيعي قلمداد کرده اند و شايد صرفا مضرات آن را در حد دفع مقداري از مايع مني (semen) يعني دفع مقادير ناچيزي پروتئين و ويتامين و مواد قندي ميدانند (نظر مولف) و همچنين با عمل خودارضائي از فشارهاي عصبي ناشي از تحريکات جنسي جلوگيري خواهد شد.

(در قسمت دوم درباره مضرات استمناء صحبت خواهيم کرد)

ادامه مطلب در قسمت مطالب و مقالات